sábado, 24 de mayo de 2008

Entremezclados.



Víctimas, victimarios,
una cruel realidad
los entremezcla.

La edad no es salvaguarda
cuando imperan miseria y abandono,
cuando la muerte -apenas-
es una sombra más entre las sombras,
cuando el paco se ufana
de su trágico avance sin barreras,
cuando todo da igual
por las viejas costumbres enquistadas,
cuando los nombres -de licencia especial-
solamente estarán cuando los medios,
encuentren un dolor
y lo reflejen.

jueves, 10 de abril de 2008

Sorpresas

Seguramente
en la senda que falta recorrer
-detrás de ciertas horas-
nos aguardan sorpresas.
Mínimas o soberbias,
infaustas o dichosas,
ellas están ahi y deberíamos
andar mínimamente listos,
para cuando nos toque
encontrarnos las caras.

jueves, 3 de abril de 2008

Nosotros



Ya es hora de que el mundo
-cada individuo-
caiga en cuenta,
que no hay paso sin huella
por más imperceptible que parezca.
Por ende,
que todos nuestros actos
tienen su correlato el algún punto
de la historia que espera tras la puerta.

No hay cúspide imbatible.
El cementerio desborda de soberbios
y la nómina de miembros no termina.

¿De qué sirve la risa
si no se multiplica en algún eco?

Hay que abrir la mirada
hasta el dolor ajeno,
apuntalar los sueños
de quienes han quedado a la intemperie.

Rescatar el Nosotros,
fundamental palabra
postergada hace tiempo,
mucho tiempo.

miércoles, 26 de marzo de 2008

Cosecha


Nuestro ayer es ceniza
que quizás
pueda abonar la tierra
de las siembras que aún nos quedan.



En tanto deberíamos
aprovechar los frutos
que hoy
tenemos en las manos.

-+-+-+-

El nostre ahir és cendra
que potser
pugui abonar la terra
de les sembres que encara ens queden.
En tant deuríem
aprofitar els fruits
que avui
tenim a les mans.

*

martes, 25 de marzo de 2008

Un cordial gesto



Un nuevo y estimado amigo, Yorgo Kentrotis
y una alumna suya,Elena Staguraki
han tenido la generosidad de traducir un poema de mi autoría
del español al griego.

Se los agradezco profundamente.

He aquí ambas versiones.

PENSANDO EN TI (2001)
Si hubiera un cielo a mi alcance para darte
si pudiera bajarte , de él alguna estrella
o si supiera donde cortar la flor más bella,
por ti lo haría.

Si pudiera poner en tu ventana
el más bonito amanecer del mundo,
para verte feliz, aunque fuera un segundo,
por ti lo haría.

Si lograra saber cuál es tu paraiso
y a la vez pudiera conseguirte un pasaje,
aún sabiendo que te pierdo en ese viaje,
por ti lo haría.

Es así
tan sencillo como mirar el día
y a la vez tan inmenso,
cuando estás te disfruto
y cuando no, te pienso.

Y aunque una turbulencia
nos moleste en el vuelo,
es igual, voy contento
¡Si se vuela en el cielo!

================================

ΕΝΩ ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ

Έναν ουρανό στα χέρια μου αν είχα να σου δώσω
κι αν για σε μπορούσα εγώ ένα να πιάσω αστέρι,
ή να σου φέρω αρώματα από όλα αυτής της γης τα μέρη,
θα το έκανα για σένα μόνο.

Στο παραθύρι σου να βάλω αν μπορούσα
το πιο όμορφο το χάραμα του κόσμου,
μια στιγμή χαράς για να σου δώσω, φως μου,
θα το έκανα για σένα μόνο.

Αν ποιος είναι μάθαινα ο παράδεισός σου
κι αν τα εισιτήρια για εκεί ν’ αγόραζα μπορούσα,
ξέροντας πως θα έχανα ό,τι αγαπούσα,
θα το έκανα για σένα μόνο.

Έτσι είναι,
τόσο απλό όπως το φως της μέρας
και τόσο απέραντο συγχρόνως:
σε χαίρομαι, σαν είσαι εδώ,
σε σκέφτομαι, σαν είμαι μόνος.

Κι αν εμείς αναταράξεις
στο ταξίδι συναντούμε,
δεν πειράζει, μόνο φτάνει
που στα σύννεφα πετούμε!

jueves, 20 de marzo de 2008